Het is alweer even geleden, maar het album van Paddington the Musical is eindelijk uit. Er werd al genoeg geteased door Tom Fletcher, met optredens bij Strictly en videoclips van One of Us en The Explorer and the Bear, maar het echte album liet toch even op zich wachten. Voor mij maakte dit album echter alle verwachtingen meer dan waar.d.
One of us
Persoonlijk viel ik echt stil bij de ingrijpende versie van One of Us op dit album. Ik had een zacht nummer verwacht, maar binnen de eerste vijf seconden klettert er een lading emotie door je speakers waar je U tegen zegt. Wat ik wel jammer vind, is het einde van het nummer, waar stukken door elkaar gezongen worden, waardoor de stem van Mary Brown volledig naar de achtergrond verdwijnt. Don’t get me wrong, ik vind de stem van James Hameed onverslaanbaar. Maar na de eerdere versie van Tom Fletcher had ik meer verwacht van het einde van dit nummer.
Victoria Hamilton-Barritt
Voor mij dé ontdekking van dit jaar. In de eerste filmpjes op YouTube had ik een beetje moeite met haar verschijning. Het voelde aangezet, en zeker in de teaserfilmpjes vond ik het wat onnodig overdreven. Maar kanonnen, wat een stem heeft deze vrouw! Het deed me een beetje denken aan Alex Brightman in Beetlejuice. Ik vind het zo ontzettend knap dat je een stem kunt opzetten die niet per se jouw eigen is, maar evengoed loepzuiver!
Parels van dit album
Voor mij zijn er een paar nummers die er echt bovenuit steken:
Everything You Never Were: het bewijs dat je niet in het theater hoeft te zitten om in een verhaal gezogen te worden
One Page at a Time: sterke ballad van Amy Ellen Richardson
One of Us: een echte finale, ijzersterk
Overall
Voor mij echt een 5-fakkel album. Nummers die de rest van het album niet nodig hebben om beluisterd te worden. Een sterk verhaal met muziek die je erdoorheen sleept.
